الإمام أمام كلّ مدح و من تصدّى للقول بعده فقد تعرّض للقدح ، قبر شريفش در بقعهء شريفه كاظميّه ، در طرف پائين پاى حضرت جواد عليه السلام ، در جنب قبر شيخِ خود ابن قولويه قمّى است . « 1 » گويند كه در تشييع جنازهء او به غير از عامّه هشتاد هزار شيعه جمع شده بود . روز چهارم : سنهء 53 وفات زياد بن ابيه ؛ « 2 » و او همان است كه معاويه او را به شهادت ابو مريم سلولى خمّار ، استلحاق نمود و او را والى عراقين كرد و زياد به حكم خباثت فطرت و زنازادگى ، از بزرگ دشمنان على عليه السلام گشت و سبّ آن جناب را در عراق تشييد كرد و شيعيان آن حضرت را در كوفه و بصره بسيار به قتل رسانيد و برخى را دست و پا بريد و بعضى را ميل در چشمان كشيد . « 3 » ابن ابى الحديد گفته كه زياد خواست عرض كند بر اهل كوفه برائت از على عليه السلام را و لعن او را - العياذ باللّه - هر كه قبول نكند او را بكشد و خانه‌اش را خراب نمايد ، كه خداوند او را مهلت نداد ، به طاعون مُبتلا « 4 » و به جهنّم و اصل شد . و ابن اثير گفته كه زياد براى معاويه نوشت كه من ضبط كردم امور عراق را به دست چپ خود و دست راستم فارغ است كار حجاز را به او واگذار . معاويه عهد حجاز را براى او نوشت . اهل حجاز چون اين بشنيدند ، جمع شده بر وى نفرين نمودند . طاعون بر انگشت راستش زد و هلاكش كرد . « 5 » و بالجمله ، قبر پليدش در كوفه در ثويّه « 6 » است ، در همان جا كه قبر مغيرة بن شعبه و ابوموسى اشعرى و احنف و كميل واقع است .

--> ( 1 ) ( . ) روضات الجنات ( ، ج 6 ، ص 154 ، ش 576 . ) ( 2 ) ( . ) تاريخ ( طبرى ، ج 4 ، ص 214 ؛ ) كامل ( ابن اثير ، ج 3 ، ص 493 . ) ( 3 ) ( . رك : ) تحفة الأحباب ( ، ص 162 - 164 ، ش 217 . ) ( 4 ) ( . ) شرح نهج البلاغه ( ابن ابى الحديد ، ج 4 ، ص 58 . ) ( 5 ) ( . ) كامل ( ابن اثير ، ج 3 ، ص 493 . ) ( 6 ) ( . ثويّه - بالفتح و كسر ياء مشدّده - و يقال بِلفظِ التّصغير ؛ در زمان ما موضعى است در خارج نجف اشرف نزديك‌به مسجد حنّانه كه زندان نعمان بن المنذر در آن جا بوده و در آن جا قبور جمعى از صحابه مىباشد . ) [ ( رك : ) معجم البلدان ( ، ج 2 ، ص 87 ، « الثوية » ) ]